عزت و اعتماد به نفس فرزند خود را پرورش دهيد
عزت و اعتماد به نفس فرزند خود را پرورش دهيد
آگاهي يافتن: درك و شناخت كودك از خود به عنوان يك بچه از زماني كه به
چشمهاي شما نگاه ميكند و خود را درون آن ميبيند، شروع ميشود. تُن و لحن صداي شما،
حركات و چهره و هر نوع ابراز احساساتتان به وسيلة كودك دريافت ميشود و اثر ميگذارد.
كلمات و اعمال شما به عنوان پدر و مادر بيش از هر چيز ديگري در دنياي كودك به شكلگيري
و تكامل تصور از خود يا خودپنداري فرزندانتان اثربخش و تأثيرگذار است.
تعريف و ستايش فرزندتان در مورد قابليت و تواناييهاي هر چند كوچك او باعث غرور و افتخار وي ميشود.
اجازه دادن به او براي انجام كارها براي خودش باعث تقويت حس توانايي و استقلال وي ميشود.
در مقابل، تحقير و مقايسه بدترين وسيلة ممكن براي تضعيف (و از بين بردن) اعتماد به نفس افراد است.
احترام گذاشتن: از بكار بردن كلمات و عبارات به عنوان اسلحه و وسيلة تنبيه جداً بپرهيزيد.
تنبيه بدني به مراتب بهتر از توهين و بياحترامي است (هر چند هيچ كدام از آن دو مورد قبول نيستند).
دوست داشتن و عشق ورزيدن: بگذاريد كودكتان دريابد كه هر كسي و از جمله او ممكن است
اشتباه كند ولي همچنان شما او را دوست داريد، هر چند شما آن رفتار و عمل خاص وي را نميپسنديد.
توقع بجا و صحيح: نبايد بيش از ظرفيت و توانايي شخص از او چيزي خواست.
زيرا احتمال شكست افزايش خواهد يافت و آفت اعتماد به نفس، شكستهاي متعدد است.
بيشتر پدران و مادران دوست دارند فرزندان آنها از لحاظ درسي و شغلي و انتخاب مسير آينده،
آنچه را كه آنها ميخواهند و به آن علاقهمندند، در پيش بگيرند، بيآنكه به استعدادها و علايق فرزند خود توجه كنند.
روشن است اگر كسي به مسيري سوق داده شود كه استعداد و علاقة لازم را نسبت به آن ندارد،
احتمال موفقيتش كم خواهد بود و حتي اگر به موفقيت هم برسد به آن رضايت دروني دست نخواهد يافت.
از اين رو بايد گفت: گاهي فرزندان قرباني بلندپروازيها و جاهطلبيهاي والدين خود ميشوند.
توجه به تفاوتها: حتي ميان شما و فرزندانتان تفاوت وجود دارد تا چه برسد با ساير افراد همكلاسي و همسن و سال.
پس هيچگاه فرزند خود را با ديگران مقايسه نكنيد و به تواناييها و ارزشهايش احترام بگذاريد
و نقاط ضعف وي را به رُخَش نكشيد و هيچگاه تعبيراتي همچون تنبل، كودن، نفهم، خنگ، دست و پا چلُفتي و . . . استفاده نكنيد.
تأمين و فراهمسازي زمينههاي موفقيت و پيشرفت: والدين (و مسئولين) موظف هستند
شرايط و امكانات لازم ( و نه حتماً كامل و بيعيب) را براي شكوفا شدن استعدادهاي نوجوانان را فراهم كنند.
دکتر هلاکویی
انتشارات باهدف
دیدگاهها