دوشنبه ۱۳۹۶/۵/۳۰
آخرین به روزرسانی : ۱۳۹۶/۰۵/۲۹
خبرنامه
کانال دکتر هلاکویی
به کانال دکتر فرهنگ هلاکویی و انتشارات باهدف وارد شوید و هر روز مطالب خواندنی ما را دنبال کنید.
برنامه امروز
برنامه صبحی دیگر
برنامه صبحی دیگر
برنامه صبحی دیگر
کانال مدیریت رفتار
بنا به درخواست شما هموطنان عزیز کانال تلگرامی مدیریت خشم،ترس،افسردگی،استرس دکتر هلاکویی راه اندازی شد.
انتشارات باهدف
انتشارات باهدف
معرفی انتشارات
معرفی مجموعه کتابهای انتشارات باهدف در برنامه صبحی دیگر از شبکه آموزش(کانال 7 صدا و سیما)- 18 بهمن 1394

اگر كودك سالمي ميخواهيد قبل از بچه دار شدن حتما از خود بپرسيد:

 آيا كودكم را مانعي براي پيشرفت در زندگيم نخواهم ديد؟

از خود بپرسيد چند كتاب در زمينه تربيت كودك بخوانم كه كافي باشد؟

از خود بپرسيد آيا مشكلاتم را با همسرم، خانواده او و خانواده خودم حل كرده ام تا فرزندم قرباني مشكلات ما نشود؟

از خود بپرسيد آيا ميتوانم به موقع به فرزندم اجازه دهم مستقل باشد و پرواز كند؟ يا از ترسم بالهاي او را خواهم چيد؟

از خود سوال كنيد آيا توانايي آن را دارم ناكامي ها، خشمها و خستگيهايم را مانند يك انسان بالغ تحمل كنم و آنها را سر فرزندم خالي نكنم؟

آيا براي فرزندم به عنوان يك انسان، حق آزادي، امنيت، و احترام قايلم؟

ادامه مطلب...

دلایل رد تنبیه و جایگزین های آن:

1 تنبیه باعث ترس تعمیم یافته میشه ، یعنی بچه از هر چیزی می ترسه ، از دستشویی رفتن ، از تنها خوابیدن در اتاقش ، از تاریکی ، از موجودات خیالی ... خلاصه بچه به دلیل تنبیه مستعد هر نوع ترسی میشه .

2  تنبیه به کودک میگه چه کار نکنه نه اینکه چه کار بکنه . بچه نمی تونه بیکار باشه و نمی دونه چه کار خوبه چه کار بده مثلا وقتی حس نقاشی بهش دست میده روی دیوار خط می کشه به جای تنبیه مادر باید یک کاغذ به بچه بده و بگه روی دیوار خط نکش بیا روی کاغذ خط بکش . بنابراین اگر فقط به دلیل خط کشیدن روی دیوار تنبیه بشه رفتار صحیح رو یاد نمی گیره و دوباره همین کار رو انجام میده یعنی بازم روی دیوار خط می کشه چون نمی دونه جای خط کشیدن کجاس .

3  تنبیه باعث صدمه زدن به دیگران رو توجیه می کنه و بچه ها خودشونو مجاز می دونن به دیگران آسیب برسونن . بچه ها از والدین رفتارهای خوب و بد رو یاد می گیرن بنابراین وقتی کتک بخوره فکر می کنه چون پدر یا مادر کتک می زنن پس کتک زدن خطا نیست و مجازه ضعیف تر از خودشو بزنه ...

ادامه مطلب...

پرورش یعنی مواظبت و مراقبت از زندگی در حال رشد.

 

به دلیل اهمیت آن تکرار می‌کنم که پرورش، مواظبت و مراقبت از زندگی‌ای است که در حال رشد است. نه دخالت، نه تجاوز، نه ویرانگری، نه اضافه کردن و نه ساختن.
بنابراین عامل پرورش در بسیاری از موارد یعنی هیچ کاری نکردن. شما روزی درگیر پرورش فرزندانتان هستید که هیچ کاری نکنید و بگذارید عامل رشد، کار خودش را انجام دهد و طبیعت نقش خودش را ایفاء کند.
برخلاف تصور بسیاری از پدران و مادران، پرورش کودکان یعنی «مواظبت و مراقبت»، نه «دخالت و برهم ریختن».

دکتر فرهنگ هلاکویی

--------------------------------------------------------------

ورود به کانال تلگرام دکترهلاکویی / خرید و پیگیری تلگرامی کتابهای دکتر هلاکویی  / ورود به صفحه آپارت دکترهلاکویی    
 ورود به صفحه یوتیوب دکتر هلاکویی / ورود به صفحه نماشا دکترهلاکویی / ورود به صفحه اینستاگرام دکترهلاکویی / محصولات دکتر هلاکویی
   انتشارات باهدف /  آرشیو دکتر هلاکویی در اینستاگرام
آرشیو برنامه ها، مطالب،محصولات و کتابهای دکتر هلاکویی در تلگرام: https://telegram.me/bahadaf

اگر به دنبال تغییرات شگرف در زندگی خود هستید

اگر به دنبال یک تصمیم درست و صحیح در زندگی خود هستید

اگر به دنبال راههای رسیدن به موفقیت هستید

اگر در حال حاضر از زندگی خسته شده اید و به دنبال تغییر آن هستید

اگر به دنبال تشکیل خانواده هستید

اگر به دنبال همسر آینده خود هستید

اگر به فکر فرزنددار شدن هستید

اگر به دنبال برقراری ارتباط صمیمانه و اصولی با دوستان و نزدیکان خود هستید

مجموعه کتابهای دکتر هلاکویی از انتشارات باهدف راهگشا هستند

تلفن سفارش: 26703262-021

--------------------------------------------------------------

 خرید و پیگیری تلگرامی کتابهای دکتر هلاکویی / ورود به کانال تلگرام دکترهلاکویی  / ورود به صفحه آپارت دکترهلاکویی    
 ورود به صفحه یوتیوب دکتر هلاکویی / ورود به صفحه نماشا دکترهلاکویی / ورود به صفحه اینستاگرام دکترهلاکویی / محصولات دکتر هلاکویی
   انتشارات باهدف /  آرشیو دکتر هلاکویی در اینستاگرام

ارتباط نزدیک و صمیمانه والدین و فرزندان باعث می‌شود تا فرزندان نیازهای اطلاعاتی خود را درون منزل و تحت راهنمایی‌های پدر و مادر خود به دست آورده و از پناه بردن به دامان دوست و راهنماهای فاقد صلاحیت بی‌نیاز باشند. در این میان راهنمایی دختران، به لحاظ حساسیت‌های روحی و مسئولیت‌های سنگین زندگی آتی، دقت و توجه ویژه‌ای می‌طلبد

شما حتما جیک و پک‌هایی با دختر خود دارید و خیلی حرف‌ها با هم می‌زنید. در ذهن یک دختر جوان خیلی چیزها می‌گذرد که در مورد بسیاری از آنها نیاز به کمک و راهنمایی دارد. اگر دقیقا نمی‌دانید که با او راجع به چه چیزهایی باید صحبت کنید، ما در اینجا فهرستی از مواردی را که یک دخترخانم جوان باید از آنها آگاهی داشته باشد آورده‌ایم.

- سیگار کشیدن

صداقت همیشه بهترین شیوه است. اگر خود شما تا به حال سیگار کشیده‌اید و از آن متنفر شده‌اید یا اگر هرگز سیگار را امتحان نکرده‌اید، علت‌های هر دو حالت را برای او توضیح دهید. آگاه باشید که برای نوجوانانی که در اوج انرژی و توانایی بدنی هستند، سلامتی اولویت اول نیست. پس با آنها از کامل شدن، به بلوغ رسیدن و احساس مسئولیت صحبت کنید.

- کنترل وزن

شما نمی‌توانید ایده‌آل‌های جامعه را عوض کنید. اگر مشکل اضافه وزن به یکی از مسایل جدی امروز جامعه بشری تبدیل شده،‌ شما می‌توانید آموزش‌های لازم در مورد سلامت کنترل وزن و جلوگیری از چاقی را به دخترتان بدهید. نگران نباشید از اینکه این توضیحات شما نگرانی‌های جدیدی برای او ایجاد کند. برایش توضیح بدهید که باید نگران افزایش وزن و به هم خوردن سلامت خویش باشد و راههای ایمن کنترل وزن را نیز به او بیاموزید.

ادامه مطلب...

دوستی مادر و پسر

قطعا یكی از بهترین و شگفت‌انگیزترین روابطی كه در این دنیا وجود دارد، رابطه میان مادر و پسر است. مادر برای ایجاد یك رابطه خوب و مستحكم با پسرش، باید به مسأله تربیت او بیندیشد، تربیت به معنای سازندگی و پرورش شخصیت است.

او باید در نظر بگیرد كه چگونه انسانی را می‌خواهد پرورش دهد و فرزند خویش را بخوبی بشناسد، از ویژگی‌های جسمی و روحی او آگاه باشد، برنامه داشته باشد، یعنی بداند برای تربیت و پرورش شخصیت فرزندش چه اوضاع و شرایطی لازم است و همه آنها را فراهم سازد و دقیق بهكار گیرد. مادر نقش بسیار مهمی در تربیت پسر دارد.

او باید پسرش را خوش اخلاق، مهربان، انساندوست، با هدف، شریف، آگاه، شجاع، علاقه‌مند به كار، وظیفه شناس، سالم و موفق تربیت كند. پسر جهت آماده‌شدن برای زندگی، هم به پدر احتیاج دارد هم به مادر. پدر برای پسرش الگوی مرد است و مادر نماد عشق و محبت و نیز الگوی یك زن است. او با رفتار و گفتار مادرش زن‌ها را می‌شناسد و برای آینده خود تصمیم می‌گیرد. بنابراین بر پدر و مادرهای آگاه لازم است كه اگر در رفتار و گفتارشان مشكلی است آن را بر طرف سازند.

ادامه مطلب...

پنج اشتباه عمده والدین در برخورد با نوجوانان

الان دیگر زمان آن رسیده که مهارتهای فرزند پروری تان را کمی سبک سنگین کنید و با روشهای متفاوتی با فرزندتان برخورد کنید. می‌پرسید چگونه بدانیم که برخورد درستی داریم یا نه؟ در این مقاله 5 اشتباه والدین در برخورد با نوجوان و راه صحیح آن را بخوانید..

فرزند شما دیگر یک کودک نیست، او دیگر سال‌های نوجوانی و جوانی‌اش را می‌گذراند،یک روز می‌بینید که خیلی مودب و خوش رفتار است و روز دیگر در خود فرو رفته و اخلاق خوشی ندارد.

او دیگر به مسایل متفاوتی فکر می‌کند و از شما توقعات تازه‌ای دارد. مثلاً دلش می‌خواهد در زمان رفت و آمد او محدودیتی وجود نداشته باشد و با دوستان خود بیرون برود بدون اینکه از او استنطاق شود.

الان دیگر زمان آن رسیده که مهارتهای فرزند پروری تان را کمی سبک سنگین کنید و با روشهای متفاوتی با فرزندتان برخورد کنید. می‌پرسید چگونه بدانیم که برخورد درستی داریم یا نه؟ در این مقاله 5 اشتباه والدین در برخورد با نوجوان و راه صحیح آن را بخوانید:

شکی نیست که نوجوان و جوان هم خط قرمزهایی را که شما برایش گذاشته اید امتحان خواهد کرد تا ببیند شما تا چه اندازه در این قوانین جدی هستید و چقدر می‌توانید سرکشی‌های او را تحمل کنید.

با تمام این حرفها او هنوز هم فرزند شماست و حتی اگر از قوانین شما سرپیچی کند باز هم به شما نیاز دارد. مهم این است که بتوانید تشخیص دهید کدام تلاشها ارزشش را دارد و کدامیک نتیجه معکوس می‌دهد.

ادامه مطلب...

هفت فایده مهم از دیدگاه روانشناسی کودکان برای کشیدن نقاشی
1- نقاشی به هماهنگی چشم ها و دست های کودک کمک می کند.

2- نقاشی کشیدن کودکان ، راهی عالی برای تقویت ماهیچه های کوچک دستان بچه هاست که در سنین مدرسه و از اول ابتدایی در مهارت نوشتن کودکان نقش مهمی دارد.

3- در نقاشی کشیدن؛ هم نیم کرده چپ مغز که محل فعالیتهای تحلیلی و منطقی است و هم نیم کرده راست که محل فعالیتهای خلاقانه و احساسی است ، فعالیت می کند.

4 - هماهنگی و فعالیت دو نیم کرده، اهمیت زیادی در قدرت حل مسائل پیچیده دارد که نقش مهمی در موفقیتهای افراد بازی می کند.

5 - نقاشی کردن کودکان به آن ها اجازه تفکر خلاق ، تصمیم گیری و حل مسئله را در محیطی امن فراهم می کند.

6 - نقاشی کشیدن برای بچه ها فرصتهای زیادی برای آموزش و یادگیری فراهم می کند که یادگیری رنگ ها و اشکال هندسی ، بیان ایده ها ، ترکیب رنگها و آزمایش آن ها از آن جمله است.

7 - نقاشی کردن کودکان، فرصتی برای تمرین خلاقیت باز است ، در نقاشی فقط یک راه درست وجود ندارد و برای بیان ایده های و استفاده از خلاقیت آزادیم!

8 - نقاشی کشیدن راهی خوب برای کسب آرامش است و به رها شدن از استرس و به کاهش تنشها در گذر از دوران و موقعیت های سخت زندگی کنند.

آزاد گذاشتن کودک:
امروزه بحث آزاد گذاشتن و تجربه کردن کودک بحث مهمی است و احتمالا کودکان آزاد از سلامت روانی بهتری برخوردارند. اما موضوع آزادی شاید پیچیده ترین، وسیع ترین و عمیق ترین موضوع جهان باشد. آزادی با توانایی همراه است، توانایی که مبتنی بر نتیجه آگاهی است گرچه به یک اعتبار اجبار است ولی در تحلیل نهایی آزاد است.
سئوال: مطلبی که اکثر پدر و مادرها مطرح می کنند این است که :
آیا کودک باید آزاد باشد یا خیر؟
جواب: اگر منظور این است که بچه خودش انتخاب کند و عمل کند خیر، چون در این سن کودک به قیودی مقید نیست.
چه کسی کودک را آزاد می گذارد و آزادی به چه معناست؟
آزادی به معنی بی قاعده گری و لا ابالی گری نیست، در تحلیل نهایی انتخاب قید و بند درست است. یعنی آزادانه انتخاب کردن نه اینکه با آزادی محتاج تر شویم. هر زمان که صحبت از آزادی انسان است همیشه این سوال است که این فرد که هست و چه هست؟ در جهانی که من و شما به دنبال آزادی نظم و عدل هستیم، وقتی آزادیم که قوانین جهان را به درستی کشف، وضع و عمل کنیم.

حق انتخاب بدهید:
کودک شما توپش را به سمت اتاق نشیمن شوت می کند و شما در حالی که خودتان را برای شنیدن صدای شکستن آماده می کنید داد می زنید: نه توپ بازی در خانه ممنوع است اما در عوض بهتر است بگویید پسرم می توانی در خانه با توپت قل قل بازی کنی روی زمین تا چیزی نشکند یا اینکه بر روی در حیاط. با دادن حق انتخاب به کودک خود القا می کنید که بر شرایط مسلط است و می تواند به خواسته اش برسد. حتی کودکان 1 تا 3 ساله هم با داشتن موارد ساده برای انتخاب می توانند حس استقلال و شایستگی را تجربه کنند.
البته یادتان باشد در این سن گزینه های انتخاب نباید خیلی زیاد باشد تنها انتخاب از بین 2 مورد کافی است.

احترام به کودک

احترام به کودک اضطراب و تنش او را کاهش خواهد داد. 

این امر به ویژه هنگامی اهمیت دارد که کودک به محیط جدیدی نظیر صنف، کودکستان، مکتب، و غیره وارد می شود. اگر کودک به خود اطمینان داشته باشد، یادگیری برای او راحت‌تر و لذت بخش تر خواهد بود.

احترام کیفیتی است که کودک باید آن را کسب کند. 

کودک نیاز به فرصت‌های دارد تا احترام را بر یک اساس فردی بدست آورد و اگر شما فردی حمایت‌کننده بوده و هرگز اجازه تصمیم‌گیری به کودک ندهید او هرگز احترامی که لازم است را بدست نخواهد آورد.
از طرف دیگر، اگر شما خیلی آسان‌گیر باشید و اجازه دهید به ديگران آسيب بزند يا به حقوق ديگران تجاوز كند، او هرگز رفتار مسئولانه نسبت به دیگران را نخواهد آموخت و در نتیجه مورد احترام نیز واقع نخواهد شد.


اطفال به منظور نشان دادن توانایی‌ها و مهارت‌های زندگی نیاز به فرصت و گذشت زمان دارند. به هر حال، به منظور فرصت دادن به کودک لازم است به خاطر داشته باشید که توانایی‌های او را با فرد دیگری مانند خواهر، برادر یا سایر کودکان مقایسه نکنید. مقایسه کردن دلیل بر عدم احترام برای فردیت کودک بوده و امکان اینکه بخاطر لیاقت و مهارتش مورد تشویق قرار بگیرد از دست می‌رود.

 

وظیفه پدر و مادر در قبال کودک

بچه ها هیچ هیچ هیچ مسوولیتی در قبال پدر و مادر ندارند.....فقط و فقط پدر و مادر در قبال بچه ها مسوولند...
هر پدر و مادری که به اندازه سر سوزنی از فرزندش انتظار و توقع برگشت یا جبران زحماتشو داره به هیچ عنوان نمیتونه ادعا کنه که کار پدری و مادری کرده بلکه میتونه بگه من یک معامله گر و یک تاجرم ...من برای فرزندم هزینه کردم اونم باید جواب زحمات منو بده....
در کار پدر و مادری عشق بدون قید و شرط به بچه هاتون بدین...این عشق بدون قید و شرطه که وجود اونها رو میسازه یا نداشتنش ویران میکنه...هر کدوم از ماها که در بزرگسالی تشنه و گرسنه محبتیم بخاطر اینه که حتی اگر هم عشقی از پدر و مادر گرفتیم این عشق شرطی بوده یعنی به ما گفتن اگه تو پسر یا دختر خوبی باشی ما تو رو دوست داریم..
یادمه دکتر هلاکویی در یکی از سمینارهاش میگفت من به پسرم پرهام گفتم:
پرهام جان تو اگه پسر بدی بشی یا اگه قاتل بشی یا اگه جانی بشی یا اگه فاسد بشی من بازهم باز هم باز هم با تمام وجودم دوستت دارم و حتی اگه از تشنگی در حال مرگ باشم از تو انتظار اینو ندارم که یک لیوان آب که دستت هست رو که اضافیه و میخوای بریزیش بیرون بدیش به من تا منو از مرگ نجات بدی⭕️
این یعنی عشق بدون قید و شرط...عشقی که پایه و مایه اش ایثارگریه و هیچ توقع و انتظاری توش نیست....
بسیار واضحه که اگه شما کار پدری و مادریتونو درست انجام بدین اونها بچه های مهربونی میشن و همه کار براتون میکنن ولی این ربطی به انتظار شما نداره.....

تفاوت مهرباني با مهرطلبي در رابطه با فرزندان
آيا پدر يا مادر مهرباني هستيد؟
تفاوت مهرطلبي با مهرباني در رابطه با فرزندانمان

وقتي ما "مهربانيم" در رابطه با فرزندمون كاري رو ميكنيم كه دوست داريم و درسته، از رابطه با فرزندم رشد مي كنم، لذت مي برم، از او مي اموزم، از او پاداش مي گيرم با او خوب و خوشم، حتي با اشتياق بازي و در اغوش گرفتن فرزندم صبح بلند ميشم. لذت ميبرم كه با فرزندم غذا بخورم باهاش حرف بزنم، از بودنش احساس لذت و رضايت ميكنم. با فرزندم جهان رو حس و احساس مي كنم، از انرژي و هيجان او لذت ميبرم و باهاش اوج ميگيرم. اين مهربانيست. من پنجاه برابر خرج و وقت و انرژي كه گذاشتم لذت بردم، باهاش رشد كردم.
حالا وقتي من مهرطلبم، از كاري كه ميكنم رنج ميبرم، نگرانم، خشمگينم، عصبانيم، موقع انجام دادنش حرص ميخورم. وقتي رنج ميبرم عصبانيم خشمگينم كه مهربان نيستم. مهرطلب، مهربان نيست. ببينيد ايا رنج ميبريد؟ طلبكار فرزندتونيد؟ يا برعكس سپاسگذار فرزندتونيد كه شما رو با دنيايي اشنا كرده كه بدون او هرگز اين دنيا را نميشناختيد. وقتي ما در خانه، عشق محبت امنيت و ارامش نداشتيم، وقتي به خواسته هامون در كودكي نرسيديم، بهمون اعتماد به نفس ندادند، حرمت نفس ندادند، وقتي نظام تربيتي در خانه كودك رو تشنه و گرسنه عشق ( يا همون ديسپلين) نگه داشته، وقتي از كودك انتظارات زياد داشتند، تنبيه ش بكنن، تحقير و تهديدش بكنن، كودك در سه سالگي به اين نتيجه ميرسه گرونترين كالاي دنيا محبته، و حالا براي گرفتن محبت اطرافيانش دست به هر كاري ميزنه، چون وقتي محبت ببينه خيالش راحته تنبيه نميشه. براي همين نيمي از مردم ما مهرطلبند.
براي همين اگر شما پدر و مادريد بايد دست بچه هاتون رو ببوسيد كه به شما اجازه دادند پدري و مادري كنيد. هر كار خوبي هم ميتونيد براشون بكنيد. و به اندازه سر سوزن هم توقع برگشت نداشته باشيد. اگر كار تربيتيتون خوب بوده و فرزندان مهرباني داريد كه حتما مهربانيشون رو نثار شما ميكنند.
انسان مهرطلب، غمگين و غصه خوره خشمگين و مضطربه، از حق خودش نميتونه دفاع كنه، هميشه فكر ميكنه همه به حقوقش تجاوز ميكنن...
حالا نگاه كنيد به جامعه ما كه پدر مادرها چقدر از بچه هاشون طلبكارند، حساب كارهايي كه كردن رو به روي بچه هاشون ميارند در حاليكه وظيفه پدر مادري انجام كار خوب براي فرزنده. اگر كارهايي كه كرديد بلد بوديد و خوب بوده حتما همون زمان پاداشش رو گرفتيد، اگر فرزندانتون رو مهربان بار بياريد كه اولين نفر با شما خوبند پس طلبي باقي نمونده، اما اگر بلد نبودين و فرزندتون رو از پا انداختين الان نشستيد منتظر چه طلبي هستيد؟

ارزشهایی که باید به فرزندانمان بیاموزانیم

 منحصر به فرد بودن: باید به فرزندانتان یادآور شوید که از همان ابتدای کودکی منحصر به فرد هستند. به آنها بفهمانید که فردیت آنها باعث خاص بودنشان است. آنها را تشویق کنید فردیت خودشان را از طریق علایقشان کشف کنند. آنها

را هم‌کلاسی‌ها یا دوستانشان مقایسه نکنید و برایشان توضیح دهید که بقیه آدمها هم خاص هستند اما نباید به خاطر خاص بودنشان به طور متفاوتی با آنها برخورد شود. خاص بودن به معنی برتر بودن نیست بلکه به معنی متفاوت بودنه

 مالکیت: مفهوم مالکیت به این معنی است که کودک متوحه شود که هر وسیله ای مالک و صاحبی دارد که برای استفاده از آن باید اجازه گرفته شود . کودکانی که دزدی می کنند در درک مالکیت مشکلاتی دارند و مالدیگران را مال خود

تصور می کنند

 درک احساسات دیگران: از کودکان باید خواسته شود که بتوانند احساسات دیگران را در شرایط مختلف حوس بزنند: وقتی به دوستت گفتی چقدر زشت شدی به نظرت چه احساسی بهش دست داد؟


 نکته: برای تقویت مسائل فوق از پدیده هایی چون بهشت و جهنم و ترس از خدا استفاده نکنید چون نتایجی موقتی و عوارض مخربی دارد و رابطه کودک و خدا را به انحراف میکشد

مثلا به جای اینکه بگوییم اگر دزدی کنی خدا تو را دوست نخواهد داشت


میگوییم دزدی نوعی ناحقی و بی عدالتی است و باعث ناراحتی و بی اعتمادی میشود و از کودک میخواهیم وسیله را بازگرداند و عذرخواهی کند.

ادامه مطلب...

چگونه والدین خوبی باشیم

چگونه والدین خوبی باشیم؟در گذشته تنها دغدغه والدین پدر بزرگ و مادربزرگهای ما فراهم کردن مکانی برای زندگی و تغذیه ای مناسب برای فرزندان شان بود. در ضمن آنها تلاش می کردند که به کودکان خود رفتاری پسندیده و مهارتهای لازم جهت کسب زندگی و جایگاهی مناسب در جامعه بیاموزند، اما امروزه شرایط تغییر کرده و والدین نسل حاضر تحت فشار شدیدی هستند. مشاغل ما والدین نسبت به نسل پیش از امنیت کمتری برخوردارند. روابط شخصی مان پیچیده و موقتی تر شده اند.
نسبت به وقتی که در روز داریم بار بیشتری را متحمل می شویم و روی آینده خود تسلط کمتری داریم و به طور کلی اضطراب و نگرانی در تمام جنبه های زندگی مان افزایش یافته است.
با این اوصاف پدر یا مادر امروزی چگونه می تواند «آرمانی» بوده و دائماً نسبت به کودکش عشق و شکیبایی ابراز کرده و همیشه بر خود مسلط باشد و او را کنترل کند.در اصل سرپرستی خوب آن است که کودکانی پرورش داده شود تا توانایی هماهنگ شدن با خانواده، کار و جامعه را داشته باشند و والدین در عین حال که باید به کودکان خود احترام گذاشتن، خویشتنداری و احساس مسئولیت بیاموزند باید توجه خاصی هم نسبت به رفاه آنها داشته باشند و این مسأله، کار را بیش از پیش سخت می کند. بیشتر خطاهای یک پدر و مادر یا موانعی که بر سر راه شان است از موارد زیر ناشی می شود:
۱) عصبانیت و اضطراب
۲) افسردگی یا سوگواری
۳) ترس، که باعث حمایت بیش از حد از کودک می شود
۴) طلاق یا جدایی
برخی از عیوب پدر و مادر به یکدیگر وابسته اند مثلاً وقتی مضطرب هستیم احتمال دارد بیشتر احساس خشم کنیم و ناامیدی و نارضایتی مان را به روشهای مخربی بروز دهیم. اضطراب، افسردگی یا داغ دیدن ممکن است باعث شود نسبت به آسایش و آینده کودکمان بیش از حد نگران باشیم و در ضمن روی نوع و کیفیت روابط با فرزندمان تأثیر منفی بگذارد. در این مبحث روشهایی پیشنهاد می شود که به وسیله آنها بتوانیم حتی زمانی که خلق مان تنگ است یا در شرایط سختی قرار گرفته ایم والدین خوبی باشیم.
● عصبانیت و اضطراب
عصبانیت بزرگسالان خصوصاً والدین بیش از هرچیزی موجب ترس کودکان در خانه می شود. عصبانیت حتی اگر ملایم ابراز شود کودک را در غم و اندوه فراوانی فرو می برد. کودکان عصبانیت والدین را چیزی می دانند که محیط زندگی شان را تغییر داده و ثبات شان را تهدید می کند و از این موضوع غمگین و عصبانی می شوند زیرا آن را خفت آور می دانند و احساس می کنند که مورد نفرت واقع شده اند.کودکان به روش های متفاوتی عصبانیت را احساس می کنند:
▪️ عصبانیت به نظر بعضی از کودکان شبیه توفانی است که هجوم آورده و همه چیز را محکم به اطراف پرت می کند و تنها با یک ویژگی یا شکایتی خاص طرف نیست. گریس ۸ ساله درباره عصبانیت پدرش چنین می گوید: «در آن لحظه هیچ جای امنی وجود ندارد و وقتی فریاد می کشد جایی نیست که صدایش شنیده نشود.»
▪️ گاهی اوقات کودک احساس می کند که او را به زور به اطراف می کشند و می چرخانند و می خواهند خردش کنند.
▪️ بعضی از کودکان عصبانیت را انفجاری از شرمندگی و خجالت می دانند درست مثل این است که والدین درباره آنها پرونده ای کاملاً جنایی باز می کنند. بیلی ۹ ساله می گوید: «وقتی او فریاد می کشد ... نگران بعدش می شوم. شاید چیزهای زیادی علیه من کشف کرده که حتی به یادم نمی آید پس نمی توانم مطمئن باشم و بگویم که آن کارها را انجام نداده ام. بنابراین یک جوری نفسم را در سینه حبس می کنم و منتظر می مانم تا عصبانیتش تمام شود. یک بار پرسیدم که «تمام شد؟» منظورم این بود که «عصبانیتش تمام شده است»؛ اما آن حرف، مرا توی بد دردسری انداخت.»
▪️ بعضی مواقع کودکان از عصبانیت پدر یا مادرشان عصبانی می شوند و بدین وسیله نسبت به تحقیر شدن از خود واکنش نشان می دهند. عصبانیت والدین، کودکان را مضطرب می کند و آنها سعی می کنند از خود دفاع کرده و عزت نفس شان را حفظ کنند ولی این حالات تدافعی، عزت نفسی بسیار شکننده یا کاذب به وجود می آورد. برخی از این حالات تدافعی به صورت زیر خواهد بود:

ادامه مطلب...